เช้าวันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน 2008 ขณะที่ผมและครอบครัวกำลังเดินทางไปนมัสการพระเจ้าที่คริสตจักรอิมมานูเอลฯ ที่เมือง Wooster มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา ขณะขับรถอยู่บนถนนสาย 250East นั้น เมื่อกำลังจะขับลงเนินจู่ๆ ผมก็ไม่สามารถบังคับพวงมาลัยได้ รถจึงลื่นไถลลงไปทางฝั่งตรงข้ามอย่างรวดเร็ว และรถเหวี่ยงตัวด้านขวาชนเข้าอย่างแรงกับหัวทางกั้นรั้วขอบถนน และพุ่งลงข้างทาง ขณะที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นเราตกใจมาก เพราะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับรถของเรากันแน่

เมื่อรถหยุดนิ่งและตั้งสติได้เราก็รีบพากันออกจากรถทันที อากาศข้างนอกเย็นมาก และฝนตกลงมาบ้าง (เวลานั้นอุณหภูมิประมาณศูนย์องศาเซลเซียส) ขณะนั้นมีคนวิ่งลงมาจากเนินมาช่วยเราและโทรเรียก 911 ผมจึงโทรหาศิษยาภิบาลที่โบสถ์ ไม่นานนักรถตำรวจและรถผู้ปกครองที่โบสถ์ก็มาถึงเกือบจะพร้อมๆ กัน ตอนนั้นเรายังไม่รู้ว่าเจ็บตรงไหนเพราะว่ามันชาไปหมด แต่พอรู้ว่าเดินได้ก็คงไม่มีอะไรหัก

จากนั้นตำรวจก็สอบปากคำกับผม ภรรยาและลูกก็นั่งอยู่ในรถตำรวจเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แล้วก็มีรถคันเก๋งขับมาและไถลลงข้างทางใกล้ๆ ในฝั่งขวา แล้วทุกคนกำลังจะไปช่วยรถคันที่สองอยู่นั้น ทันใดก็มีรถคันที่สามขับลงมาจากเนิน ณ จุดเดียวกันนั้นไถลลงมาอย่างรวดเร็ว และพลิกอีกสองตะลบลงไปชนกับเสาไฟฟ้า แล้วรถก็ตะแคงข้างอยู่อย่างนั้น หลายคนที่เห็นก็วิ่งเข้าไปช่วยรถคันนี้แทนเพราะรุนแรงกว่ามาก แต่ก็ไม่สามารถช่วยพาออกมาได้ ตำรวจบอกว่ามีคนขับเพียง 1 คน หลายคนก็ไปช่วยโบกรถ ตั้งกรวยจราจรและสัญญาณไฟเตือนคนที่กำลังขับรถมาให้ระวัง เมื่อรถตำรวจมาอีก 1 คัน รถฉุกเฉินอีก 2 คัน และรถลากอีก 1 คัน เขาก็ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะช่วยออกมาได้ และทำให้เรารู้ว่าสาเหตุเกิดจากถนนลื่นเพราะน้ำแข็งเกาะผิวหน้าถนน

ผมคงจดจำเหตุการณ์นี้ไปจนตลอดชีวิต (บ่ายวันนั้นตำรวจมาหาเราที่บ้านเพื่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม และแจ้งว่ารถคันที่สามนั้นคนขับเสียชีวิตแล้ว) สำหรับครอบครัวเราถึงแม้จะเจ็บและฟกช้ำบ้าง แต่ก็เป็นเรื่องเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับ การที่เรายังมีชีวิตอยู่ ผมและครอบครัวจึงขอบคุณพระเจ้าสำหรับการทรงปกป้องของพระองค์

วันต่อมา Reggie เพื่อนของผมได้พาเราไปดูสภาพรถที่บริษัทรถลาก และจ่ายค่าลากรถอีกหมื่นกว่าบาทซึ่งถือว่าแพงมากทีเดียว และผมต้องเสียรถให้เขาฟรีอีก เพราะรถซ่อมไม่ได้แล้ว ส่วนบริษัทประกันรถก็ไม่สามารถจะจ่ายเงินชดเชยให้ได้ เนื่องจากว่าเป็นประกันแบบชั้นสาม และผมยังต้องจ่ายค่าประสบอุบัติเหตุที่สถานีตำรวจอีกสามพันกว่าบาท ผมอธิษฐานขอพระเจ้าทรงเมตตาเราด้วย และผมก็ได้รับข้อความหนุนใจ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จงวางใจในพระเจ้า” และจาก สดุดี 80 ที่กล่าวถึง “การกลับสู่สภาพดี”

ขอพระเจ้าอวยพร
อ.บุญ และครอบครัว